Nenad Petrović

Na Srpskom jeziku majka se kaže majka kao što znamo. Na Sanskritu majka se kaže Amma. Što je veoma slično našem mama, a slično je ne bez razloga. Prema Marku Pejkoviću koji je kod nas objavio knjigu naslova “Rečnik Sanskrita i Srpskog” za izdavačku kuću Catena Mundi, ima i drugih sličnih ili čak isth reči. Glagol hodati se kaže i na Srpskom i na Sanskritu isto. Smejati se na Sanskritu kaže smajati. Kočiti je kočati. Svirati je svariti…
Sanskrit se govorio u drevnoj Indiji i Nepalu. Ali kako onda ima toliko sličnosti današnji Srpski sa drevnim Sanskritom? 

*Sanskrit otprilike ima isti status u današnjoj Aziji kao Latinski u Evropi, (prema Dijani Jelenkov, profesorki Srpskog jezika, prevodiocu i pesniku). Dakle, izmuro, davno korišćen, a tada rasprostranjen jezik koji je mnogo uticao na kulturu i govor kontinenta.

Pre oko 4000 godina u tadašnjoj centralnoj Aziji (danas su tu Uzbekistan, Tadžikistan, Turkmenistan…) na onim njihovim stepama i beskrajnim zelenim ravnicama je živeo jedan narod koji mi danas zovemo Indoevropljani. I krenuli su malo da se bahate i šire. Krenuli su u osvajanja. I dugo su osvajali, dugo bili u ratničkim pohodima. Bili su nomadi, bez stacionarnog način življenja. Stalno u pokretu, pljačkali, osvajali i ubijali. Žene i decu vodili sa sobom. I stotine godina osvajanja i generacije i generacije vojnika i ratovanja, donele su to da su oni zauzeli celu tadašnju Evropu, prethodno prešavši preko centralno-azijskih ravnica i stepa, pokoravajući tadašnja i tamošnja plemena, pa onda preko planine i reke Ural u Evropu. Tadašnje autohtone stanovnike Evrope su pokorili i asimilovali se s njima, a samo je jedan narod opstao da postoji i dan danas, a da je pre dolaska Indoevropljana živeo u Evropi. To su Baski, koji su smešteni danas u severnoj Španiji ka granici sa Francuskom. Dakle, Baski su Evropski starosedeoci (koji i nemaju svoju državu danas), ali koji i danas postoje. Drugi narodi današnje Evrope su svi poreklom od Indoevropljana. Srbi, Englezi, Francuzi, Rumuni, Nemci…svi narodi nastali od Slovena, Romana i Germana. Jer su Sloveni, Romani i Germani bili plemena nastala od Indoevropljana. 

Slovenski narodi: Srbi, Rusi, Crnogorci, Hrvati, Bosanci, Makedonci, Bugari, Poljaci, Česi, Slovaci, Ukrajinci, Belorusi, Rumuni većinski, Slovenci, Lužički Srbi u severnoj Nemačkoj…

Romanski narodi: Francuzi, Italijani, Španci, Portugalci…

Germanski narodi: Nemci, Švajcarci, Austrijanci, Šveđani, Norvežani, Danci, Holanđani, Englezi, Irci, Škoti…

Osim Baska, Slovenskih, Germanskih i Romanskih naroda, danas u Evropi postoje i Finci, Mađari i Estonci koji su u Evropu došli sa Atilom Hunskim 400 godina posle nove ere u pohodima kao Ugro-Finski narodi i plemena i razvrstali se po Evropi asimilujući sa tadašnjima narodima. I Grci koji imaju posebnu i složenuju priču. To je današnja slika Evrope. 

Slovenski, Germanski i Romanski narodi, svi oni vode poreklo od Indoevropljana. Znači nekad smo bili deo istog plemena. Tamo u tim stepama centralne Azije pre oko 4000 godina, dok nismo krenuli u osvajanja i u Evropu. I u tom putu i vremenu se malo podelili, malo odvojili i malo napravili međusobno razlike. Razlike u jeziku, genetici, kulturi, religiji i običajima. I u izgledu koji je i lokalna klima malo regulisala i prilagodila. Zato mi imamo npr sličnost sa Nemačkim jezikom. “Muter” na Nemačkom je na arhaičnom Srpskom “Mater”. A na Engleskom je “Mother”, što kad izgovorite zvuči slično, na sva tri jezika. I ta sličnost nije slučajna. Vodi poreklo iz istih korena, jer smo nekada svi govorili istim jezikom – Indoevropskim i bili u istom plemenu (narodu). To sve isto znači i navodi na to da je Srpski srodniji sa Nemačkim i Engleskim, nego sa Baskijskim jezikom. Jer se Srpski odvojio i počeo da razlikuje od Nemačkog i Engleskog pre najviše 4000 godina i nisu mogle da se u tom vremenskom razmaku naprave enormne razlike. Ali ko zna kad i gde u istoriji se naši putevi odvajaju od Baskijskog. Koji i nema današnje žive jezičke srodnike i ne zna mu se tačno poreklo. 

Ok, razmljivo nam je sada zašto imamo sličnosti sa Engleskim i Nemačkim. Ali otkud nam sličnosti sa Sanskirtom kad se Sanskirt govorio u drevnoj Indiji pre 3500 godina?

Kad su Indoevropljani krenuli iz svoje prapostojbine u centralnoj Aziji da osvajaju i da se šire, oni nisu krenuli samo na zapad ka Evropi, krenuli su da osvajaju i južno, ka Indiji, Nepalu i današnjem Iranu. A to znači da su današnji Indijci poreklom iz istog tog praplemena Indoevroljana kao i mi. Samo smo se od njih odvojili pre 4000 godina, a u Evropi smo se kasnije međusobno razvrstavali (iako smo ka Evropi krenuli svi zajedno kao jedno pleme: Sloveni, Germani i Romani) i delili koji smo krenuli ka zapadu. To znači da smo mi jezički, genetski, pa i po običajima srodni sa Indijcima, Nepalcima i Irancima.
Budizam koji je nastao u severoistočnoj Indiji pre oko 2500 godina je znamo učenje Gotame Sidarte, u kom se dostiže Nirvana, povezanost i celovitost i tada si stekao titulu Buda, po kojoj je Budizam i dobio ime. A Buda je na Sanskritu probuđen, prosvetljen, budan. Buda na Sanskritu je isto što i na Srpskom budan. Što je jedan od jezičkih dokaza naše srodnosti sa današnjim Indijcima. Genetski (i jezički naravno) smo srodniji sa današnjim Indijcima, Nepalcima i Irancima, nego sa Baskima, iako su Baski u Evropi, a Indijci daleko u Aziji. 

Za vreme Drugog Svetskog rata Hitler je svoju nacističku Nemačku nazivao Treći Rajh. Koja su to prva dva Rajha? Pošto je Hitler bio megalomanska, grandiozna, narcisoidna ličnost, on je bukvalno sopstvenu želju pretvorio u laž. Želju da bude bitan istoriji (jer nije kao dete bio bitan mami i tati). I počeo je da veruje sam, a kasnije i da širi tu neistinu (što je laž) o Nemačkoj kao Arijevskom narodu. Arijevci su tada bili zapravo današnji Indoevropljani. I to je pravi naziv i prvobitni naziv Indoevroljana. Ali posle Hitlera i Drugog Svetskog rata, naučnici su se dogovorili međusobno da taj pranarod, od kog smo mi Evropljani potekli, ne naziva Arijevci, jer je Hitler ukaljao to ime, i Arijevci ima loš kontekst koji se vezuje za Hitlera, već da zovu Indoevropljani. Jer je taj narod nastanio Indiju i Evropu. Po Hitleru prvi Rajh je bilo to veliko carstvo Arijevaca (Indoevropljana), drugi Rajh je bio Stari Rim, a treći nacistička Nemačka. Ne treba mnogo da budemo pametni da primetimo motiv koji se provlači u Hitlerovoj narcisoidno-grandioznoj laži o sebi (jer je nacistička Nemačka bila samo personifikacija (otelotvorenje) Hitlera ili preciznije – eksternalizacija Hitlerovog uma). Taj jedan motiv, koji je zajednički imenitelj Arijevaca (Indoevroljana) i Starog Rima, je da su to osvajački narodi. Da su promenili tok istorije. Da su bili bitni i moćni. I naravno Hitler je hteo da on bude takav (jer znamo iz psihologije to nije bio svojim roditeljima) pa je nacističku Nemačku samoprokazao kao Treći Rajh i kao naslednicu prva dva Rajha. Nacistička Nemačka kao Hitlerova eksternalizacija je sve ono što je on bio (haos, rat (borba), mržnja, bes i agresija…je sve ono što je Hitler osećao (prema roditeljima), ali je pokazao prema Nemačkoj i svetu, iako je bilo usmereno na roditelje). Ali time je ukaljao naziv naroda Arijevac u istoriji i nauci. I zato mi danas taj narod zovemo Indoevropljani. 

Čak je simbol nade Indoevropljana, svastiku (kukasti krst) uzeo za simbol nacističke Nemačke i time ukaljao u istoriji, jer je svastika (kukasti krst) uvek kroz istoriju hiljadama godina bila simbol nade svuda gde su se nastanili Indoevropski narodi. 

Narodi poreklom od Indoevropljana naseljavaju celu današnju Evropu i južnu Aziju, ali isto tako i severnu i južnu Ameriku, Australiju i Novi Zeland. Jer su severnu Ameriku naselili Nemci, Englezi, Holanđani, Italijani….Južnu Ameriku su naselili Portugalci i Španci, A Novi Zeland i Australiju Englezi i Holanđani pretežno. I sad vidimo da je to nekad Indoevropsko pleme iz centralne Azije, za 4000 godina migracija resprostranjeno skoro po celom svetu, dok bezbroj naroda je nestalo sa lica zemlje.

To je bila kratka priča o jednom narodu koji je svojim migracijama i osvajanjima promenio tok istorije, genetsku i lingvističku sliku Evrope i sveta. Priča koju sam ispričao kratko, ali tu ima još mnooogo da se kaže i sa mnogo aspekata obradi tema, sa mnogo zanimljivosti. Što ćete uraditi vi koje vas je ova tema zaintrigirala.